O tych okrucieństwach Sołżenicyn napisał: „Dobrze wiecie, że przybyliśmy do Niemiec, aby się zemścić”.
Gwałcicielami byli głównie żołnierze Armii Czerwonej, z których część pochodziła z obszarów Dalekiego Wschodu i Azji Środkowej... Jednak stereotyp „hord mongolskich dzikusów”, chętnych do mordowania, rabowania, niszczenia i gwałcenia, był intensywnie propagowany przez władze nazistowskie w celu mobilizacji ludności do walki z radziecką ofensywą. Nawet młoda niemiecko-żydowska uciekinierka Inge Deutschkron opisała pierwszego spotkanego „Rosjanina” jako małego, z krzywymi nogami i „typową mongolską twarzą z migdałowymi oczami i wysokimi kośćmi policzkowymi”. W liście odnotowano również gwałty na niemieckich kobietach dokonywane przez „Mongołów”. Na przykład w liście niemieckiej ofiary z 24 lipca 1945 roku stwierdzono, że została zgwałcona przez dwóch „żołnierzy mongolskich”, a inna kobieta z listu z 20 sierpnia 1945 roku również oskarżyła „żołnierza mongolskiego” o gwałt na niemieckich kobietach.
Na przykład w liście z 24 lipca 1945 roku niemieckiej ofiary stwierdzono:
List innej niemieckiej ofiary z 20 sierpnia 1945 roku:
Naoczne zeznania kobiet biorących udział w bitwie o Berlin również opisywały żołnierzy radzieckich typu mongolskiego: