Błazen thumb|Wacław Niżyński w roli Pietruszki z baletu Pietruszka Igora Strawińśkiego, 1911) Obżarstwo i pijaństwo, jak zauważył Michaił Bachtin, są przejawami wewnętrznej swobody oraz pogardy dla świata. W folklorze te cechy były często przypisywane postaciom błaznów, łajdaków i głupców, co może wyjaśniać, dlaczego Behemot w Mistrzu i Małgorzacie posiada ich cechy. Błazen (ros. шут гороховый) jest jednym z określeń, jakim Woland nazwał Behemota, przedstawiając go Małgorzacie. Nawiązywał tym samym nie tylko do jego roli żartownisia, ale również do postaci obecnej w ludowych przedstawieniach jarmarcznych, kojarzonej z postacią Pietruszki (ros. Петрушка).
Każdy epizod z Behemotem jest pełen żartów, humoru i parodii, przykładem tej błazeńskiej roli jest seans czarnej magii, w której Behemot „odstawia numery”, wprowadzając publiczność w ekstazę. Scena ta, przesiąknięta humorem, została utrzymana w duchu tradycyjnego łubka – popularnego w rosyjskim folklorze gatunku sztuki ludowej.