zgłodniał… a skąd żeż miałby wziąć walutę? […] – Skąd? – pytam wszystkich! Jest wyczerpany głodem i pragnieniem! Gorąco mu. Wziął więc biedak mandarynkę na próbę. A cała wartość tej mandarynki to trzy kopiejki. (ros.) – Граждане! – вибрирующим тонким голосом прокричал он, – что же это делается? Ась? Позвольте вас об этом спросить! Бедный человек, – Коровьёв подпустил дрожи в свой голос и указал на Бегемота, немедленно скроившего плаксивую физиономию, – бедный человек целый день починяет примуса; он проголодался… а откуда же ему взять валюту? […] – Откуда? – задаю я всем вопрос! Он истомлен голодом и жаждой! Ему жарко. Ну, взял на пробу горемыка мандарин. И вся-то цена этому мандарину три копейки
Swój eksperyment gastronomiczny Behemot z Korowiowem kończą w Domu Gribojedowa, gdzie jak ananasy w oranżeriach dojrzewają talenty literackie, które jednak, zamiast służenia muzom, oddają się swoim przyziemnym pragnieniom nasycenia żołądka. Para zakłada maski pisarzy i manipulując nimi obala autorytety przebywających w restauracji pisarzy.