Elena Bacaoglu nie pogodziła się z utratą władzy nad ugrupowaniem, które zakładała. W 1928 wyjechała do Hiszpanii, gdzie propagowała ideę panlatynizmu i pisała do La Gaceta Literaria. Po kilku latach powróciła do Bukaresztu, współpracując z agencją informacyjną Balcan Oriente. Po odzyskaniu tronu przez Karola II, Bacaloglu próbowała powrócić do czynnej działalności politycznej, ale jej propozycje spotkały się z obojętnością politycznego establishmentu. W latach 1940-1945 Bacaloglu mieszkała w Rzymie, skąd w 1945 powróciła do Rumunii i była świadkiem przejęcia władzy przez komunistów. 22 października 1947 tuż przed śmiercią napisała list do historyka literatury Ilie E. Torouțiu, w którym zaproponowała sprzedaż jej spuścizny Rumuńskiej Akademii Nauk. Zmarła w 1947 i została pochowana na cmentarzu Bellu.
Publikacje 1903: Despre simbolizm și Maeterlinck 1906: În luptă: [roman psicologic] 1908: Două torțe 1911: Naples et son plus grand poète 1914: Preuves d'amour: conférences patriotiques par Hélène Bacaloglu 1923: Movimento nazionale fascista italo-romeno
Przypisy
Kategoria:Rumuńscy prozaicy Kategoria:Rumuńscy dziennikarze Kategoria:Faszyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1947