Był założycielem Ochotniczych Drużyn Robotniczych w Katowicach, a także współtwórcą kabaretu literackiego „Rarytas”, otwartego w 1934 roku w Katowicach.

Na początku II wojny światowej, podczas kampanii wrześniowej we wrześniu 1939 roku brał udział w walkach jako porucznik rezerwy w szeregach Armii „Kraków”, najpierw w 76, a następnie w 86 Pułku Piechoty. Po ucieczce z niewoli niemieckiej przedostał się do Francji. Dostał przydział do 6 batalionu Centrum Szkół Piechoty w Coëtquidan. Po upadku Francji w 1940 roku i ewakuacji wojsk polskich do Wielkiej Brytanii, od 1941 roku służył w 2 Batalionie 1 Samodzielnej Brygady Strzelców w Szkocji, a następnie w 3 Batalionie 1 Dywizji Grenadierów jako dowódca plutonu przeciwpancernego. Od 1944 roku pracował w Centralnym Wyszkoleniu Grup Technicznych w Edynburgu. 1 stycznia 1945 roku został awansowany na kapitana.

Na początku lutego 1946 roku wrócił do Polski. Podjął pracę w Państwowym Przedsiębiorstwie Składów Żelaza w Bytomiu, a następnie został zastępcą dyrektorem naczelnym w katowickim „Centrostalu” (bądź jego zastępcą). W lipcu 1949 roku został aresztowany pod zarzutem szpiegostwa i skazany na osiem lat więzienia. W 1951 roku w wyniku rewizji procesu został zwolniony.