Podjął pracę jako inżynier w przedsiębiorstwie urządzeń dźwigowych, a w 1957 roku zaczął pracę w Wydawnictwie „Śląsk”, a rok później w katowickiej redakcji „Słowa Powszechnego”. W 1959 roku przeniósł się do Warszawy. W latach 1959–1962 był dyrektorem Instytutu Wydawniczego „Pax”, po czym pracował tam jako redaktor aż do emerytury w 1966 roku. W 1964 roku został członkiem Związku Literatów Polskich.

Zmarł 9 grudnia 1967 roku w Warszawie. Pochowany został na Powązkach Wojskowych (kwatera II B 24, rząd 5, grób 4).

Twórczość Pisał powieści autobiograficzne, wspomnienia, a także tłumaczył z języka angielskiego. Najsilniej literacką twórczość prowadził w okresie studenckim, wojskowym w Szkocji oraz po 1957 roku. Debiutował natomiast w 1922 roku opowiadaniami satyrycznymi drukowanymi na łamach „Kuriera Lwowskiego”, a w latach 1927–1930 pisywał utwory satyryczne do „Polski Zachodniej”.

Wybrane dzieła:

Życie prywatne Pochodził z rodziny nauczycielskiej. Był synem Andrzeja Pitery i Marii z domu Pawelec. 11 lipca 1925 roku poślubił Jadwigę z d. Sroczyńska (1902–1991).