Antoni Rostek (ur. 18 stycznia 1887 w Wojnowicach zm. 5 grudnia 1959 w Katowicach) – polski działacz narodowy, powstaniec śląski, adwokat i rejent, poseł na Sejm RP.
Syn Stefana i Weroniki z domu KotulaEwa Wyglenda, Rostek Antoni, "Encyklopedia Powstań Śląskich", Opole 1982, s. 482. Jego bratem był Adam (1891-1937) - późniejszy dyrektor Banku Ludowego w Gdańsku i burmistrz Żor. Od 3 roku życia został usynowiony i wychowywał się w domu swego stryja lekarza Józefa Rostka znanego na Raciborszczyźnie działacza narodowego. Poznał wówczas całe grono działaczy – współpracowników stryjaJan Polewka, Początki i rozwój adwokatury polskiej na Górnym Śląsku. "Palestra" t. 49 z 2004, z. 5-6 (557-558), s. 286-287. Ukończył gimnazjum w Raciborzu (1907) a następnie studiował prawo na uniwersytetach w Berlinie i Halle, gdzie uzyskał dyplom. Po zdaniu egzaminu w Naumburgu od 1910 był referendarzem w Krapkowicach, gdzie związał się z księdzem Pawłem Pośpiechem. Podczas I wojny światowej służył w armii niemieckiej. Uzyskał tytuł doktora praw na uniwersytecie w Berlinie (1918)Grzegorz Wawoczny, Antoni Rostek, Nowiny.pl. [dostęp 04.02. 2025]. Następnie prowadził praktykę adwokacką w Raciborzu. Od grudnia 1918 r. był członkiem raciborskiej Powiatowej Rady Ludowej.