Pierwszy człowiek (fr. Le premier homme) – nieukończona powieść autobiograficzna autorstwa Alberta Camusa, opublikowana w 1994 roku przez jego córkę, Catherine Camus, nakładem wydawnictwa Gallimard.
Streszczenie W 1913 roku Henry Cormery przyjeżdża z Algieru, aby objąć zarząd nad farmą w małej wiosce algierskiej niedaleko Bône. Towarzyszy mu jego żona, której zbliża się termin porodu. Po przyjeździe rodzi się ich syn, Jacques. Czterdzieści lat później spotykamy Jacques’a, który stał się dorosły i stara się dowiedzieć, kim był jego ojciec. Ten, zmarły podczas wojny, rok po jego narodzinach, jest więc mu nieznany. Jacques po raz pierwszy udaje się na jego grób do Saint-Brieuc. Niedługo potem, w trakcie podróży do Algieru, gdzie odwiedza swoją matkę, Catherine, wraca do Bône, aby spróbować dowiedzieć się, kim był jego ojciec. Próba ta kończy się niepowodzeniem, ponieważ ślady jego ojca zniknęły. Jego matka, raczej milcząca, nie ujawnia nic więcej. Jacques wspomina swoje dzieciństwo w domu babki, u której mieszka Catherine po śmierci męża, razem z jego głuchym bratem i wujkiem.