Secesje w historii Rzymu Pierwsza Secesja 494 rok p.n.e. Pierwsza secesja plebejuszy miała miejsce w 494 roku p.n.e. i była odpowiedzią na ucisk ekonomiczny oraz brak reprezentacji politycznej. Plebejusze wycofali się na Mons Sacer (Świętą Górę), co zmusiło patrycjuszy do negocjacji i wprowadzenia urzędu trybuna ludowego, który miał chronić interesy plebejuszy.
Druga Secesja – 449 rok p.n.e. Druga secesja została wywołana przez nadużycia władzy przez decemwirów (dziesięciu mężów), którzy wprowadzili niepopularne prawa. Plebejusze opuścili miasto, domagając się przywrócenia praw obywatelskich i zniesienia nadużyć. W wyniku tego powstały Prawo dwunastu tablic (Lex Duodecim Tabularum), które stały się podstawą prawa rzymskiego.
Trzecia Secesja 445 rok p.n.e. Trzecia secesja była związana z konfliktem o prawo do zawierania małżeństw między patrycjuszami a plebejuszami (Lex Canuleia). Plebejusze domagali się zniesienia zakazu takich małżeństw, co ostatecznie zostało przyjęte, choć pełne równouprawnienie polityczne nadal nie zostało osiągnięte.