Kościół został znacząco zniszczony podczas II wojny światowej, wskutek nalotów z 25 i 26 lutego 1944. Jego odbudowa trwała do 1952. W 1999 podpisano tu ekumeniczną wspólną deklarację o usprawiedliwieniu. W latach 2007–2014 kościół i dawny klasztor zostały poddane gruntownej renowacji, w 2012 otwarto Muzeum Lutherstiege, a w 2019 dwa dziedzińce udostępniono po zakończonym remoncie.
Architektura i wyposażenie Świątynia gotycko-barokowa, trójnawowa, o układzie bazylikowym. Barokowa wieża kościelna jest obrócona względem budynku kościoła pod kątem 45 stopni, by zredukować obciążenie generowane przez nią na sklepienie, na którym konstrukcja się wznosi. We wschodniej nawie bocznej ulokowano emporę. Nawę główną od prezbiterium oddziela lektorium. Po wojnie trzydziestoletniej dwie centralne arkady lektorium złączono w jedną, szeroką. Barokową sztukaterię zdobiącą wnętrze wykonał , a freski na sklepieniach – Johann Georg Bergmüller. Oparcia ławek są ruchome, by umożliwić wiernym obrócenie się w stronę ambony przed wysłuchaniem kazania. Ołtarz główny z 1898 reprezentuje styl neogotycki, jego predellę zdobi obraz Lucasa Cranacha starszego z lat 1531–1540. Cranach jest również autorem obrazów Marcina Lutra i elektora Jana Fryderyka I zawieszonych na ścianach prezbiterium.