Słubica – polski herb szlachecki, wcielony do herbu Prus do XVI w.
Historia Po raz pierwszy pojawiła się w źródłach w 1401 roku, kiedy Maciej z Głowaczewic udowadniając swoje szlacheckie pochodzenie przyprowadził świadka Michała, podsędka gostynińskiego herbu Prus vel SłubicaW. Fronczak, Pruskie pochodzenie herbu Słubica, w: Rocznik Wielkopolskiego towarzystwa Genealogicznego, s. 28.
W 1250 roku spotykamy w Grąbliach na ziemi książęcej Prusa Rukałe (brata wodza Jaćwingów Skomanda). Już J. Chwalibińska, a za nią także G. Białuński powiązał Rukałę wymienionego w dokumencie z 1250 roku z Żochowskimi z pobliskiego Żochowa, wśród których imię Rukała miało występować w prawie każdym pokoleniu. Od tegoż nobila wywodzą się wszyscy herbowni SłubicyPiotr Szczurowski: Ród heraldyczny Prus na Mazowszu w XIII-XVI wieku. Sandomierz: ARMORYKA, 2018., s. 88–93.