Dokument z 9 stycznia 1363 roku, odnoszący się do posiedzenia sądu króla polskiego Kazimierza III Wielkiego, które odbyło w Płocku, rozpatrywano tam sprawę uprawnień rycerskich braci Stanisława i Miłosława Napierkowiczów oraz ich bratanków Pawła, Jakuba i Święcha i Adama z Łowczewa. Sądowi przewodniczył wojewoda mazowiecki Dadźborg. Pozwani zjawili się wraz ze świadkami: Falisławem z Słubic, Abrahamem z Gałek, Chrzczonem z Nakwasina, Piotrem z Miszewa, Piotrem z Żochowa. Wymienieni w dokumencie świadkowie, pochodzą z miejscowości, które były własnością dziedziczną członków rodu heraldycznego Prusów alias Słubiców, na m.in. tej podstawie historycy również stwierdzają pokrewieństwo tychże rodów.
16 lutego 1407, zostaje oczyszczony z nagany szlachectwa Dominik z Świerczyna. Świadczą przy tym akcie bracia Windyka i Jakusz ze Słubic, oraz Stanisław, Urban i Andrzej z Szamowa, stwierdzając, że on jest ich bratem zawałonia Prussy. Zapiska nie budzi wątpliwości, że to grupa rodzinna odwołująca się do świadectwa starszyzny rodowej ze SłubicW. Fronczak, Pruskie pochodzenie herbu Słubica, w: Rocznik Wielkopolskiego towarzystwa Genealogicznego, s.