Franciszek Gnyp (ur. 5 października 1894 w Piotrkowie, zm. 3 października 1970 tamże) – polski artysta malarz, nauczyciel, żołnierz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 5 października 1894 w Piotrkowie, ówczesnej stolicy guberni piotrkowskiej, w rodzinie Piotra i Katarzyny z Gliszczyńskich. Uczył się w gimnazjum filologicznym im. J. Dąbrowskiego w Piotrkowie, a następnie w Warszawskiej Szkole Rysunkowej. W latach 1911–1914 i 1915–1916 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Po ukończeniu studiów podjął pracę nauczyciela rysunków, początkowo w Miejskiej Szkole Handlowej w Piotrkowie, a wkrótce w Gimnazjum Męskim Towarzystwa Nauczania Szkół Średnich, które w 1918 zostało upaństwowione i otrzymało imię Bolesława Chrobrego.
W lipcu 1920 wstąpił jako ochotnik do 206 pułku ułanów Armii Ochotniczej, a następnie został wcielony do 2 szwadronu 6 pułku ułanów. Wyróżnił się 23 września 1920 w bitwie pod Zasławiem. Następnego dnia dowódca 2 szwadronu rotmistrz Witold Cieśliński sporządził wniosek na odznaczenie ułana Gnypa orderem „Virtuti Militari”, w którym napisał:
Rozkazem Dowództwa 6 Armii nr 80 z 22 października 1920 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy.