Niezwykle mroczny i oniryczny charakter ma kolejny wiersz Bist Du bei mir, który stanowi polemikę z tytułową Bachowską wizją pogodnego zmierzania ku śmierci pod bożą opieką (motto: , w rzeczywistości aria mylnie przypisywana J.S. Bachowi pochodzi z opery Diomedes Gottfrieda Heinricha Stölzela, którą Bach zanotował w Clavierbüchlein dla swojej żony Anny Magdaleny); a Bóg jawi się zarówno jako wybawiciel i oprawca. W tymże wierszu poeta odwołał się ironicznie także do mistycznego aforyzmu Adama Mickiewicza z jego Zdań i uwag. Wiersz to kunsztowna sestyna, jest monologiem podmiotu lirycznego, jako jedyny w twórczości autorskiej Stanisława Barańczaka w całości został opatrzony cudzysłowem.
III część Wiersz Altana otwiera część trzecią; jest to bardzo realistyczny, precyzyjny poetycki opis tytułowej altany z elementami ronda. Współistnieje w nim aspekt materialny opisu altany i aspekt niematerialnej przestrzeni pamięci.
Następny utwór w formie vilanelli pt. Poręcz jest bardzo tajemniczy. Dwa kluczowe słowa z wiersza to „poręcz” (pojawia się trzynastokrotnie) i idiolekt „tubajfor” (spolszczone z jęz. ang. two by four – wymiar belki na poręcz).
Wiersz Od Knasta opisuje niedzielne zakupy ciastek w poznańskiej cukierni, co jest łatwo rozpoznawalnym wątkiem autobiograficznym.