Począwszy od ery Taisho (1912–1926) podjęto aktywne działania mające na celu zachowanie dziedzictwa dawnego rzemiosła, jednocześnie nie rezygnując z otwartości na obce wpływy, tak że dzisiejsza Japonia cieszy się niezwykłym bogactwem ceramiki.
Wczesna ceramika (Od początku do końca okresu Heian) thumb|„Płomienne naczynie” (jap. Kaen-doki) znalezione na stanowisku archeologicznym Umataka-Sanjūinaba. Środkowy okres Jōmon (3650–2500 p.n.e.). Muzeum Miejskie Tōkamachi thumb|Dzban z kamionki sueki znaleziony w Kofunie Kaniana na wyspie Tōshi. Ważny zabytek kultury Japonii, VII wiek. Muzeum Narodowe w Tokio thumb|Pokryte zielonym szkliwem naczynie zasobowe. Ważny zabytek kultury Japonii. Sanage, IX wiek. Muzeum Narodowe w Kyushu Japońska ceramika aż do końca okresu Heian (794–1185) może być podzielona na wyroby wypalane w niskiej temperaturze, w większości w otwartych paleniskach w temperaturze poniżej 800℃, oraz bardziej wyszukane wyroby wypalane w wysokiej temperaturze, powstałe po wprowadzeniu przeniesionej z Korei technologii budowy pieców w połowie V wieku. Najwcześniejsze fragmenty naczyń znalezione na terenie Japonii pochodzą sprzed 13 tys. lat i uważane są za najstarsze na świecie.