Shitennō-ji (jap. 四天王寺, Shitennō-ji, Świątynia Czterech Niebiańskich Królów) – buddyjska świątynia znajdująca się w Osace, w Japonii. Znana również pod nazwami Arahaka-ji, Nanba-ji lub Mitsu-ji. Często uważana za pierwszą buddyjską i najstarszą oficjalnie administrowaną świątynię w Japonii, choć kompleks świątynny był wielokrotnie odbudowywany. Ostatnia rekonstrukcja miała miejsce w 1963 roku, odtwarzając wygląd świątyni z czasów jej pierwszej budowy w VI wieku. Po II wojnie światowej Shitennō-ji stała się niezależna od sekty Tendai i utworzyła własną sektę buddyjską Wa.
Historia Świątynia została ufundowana w 593 roku przez księcia Shōtoku, gorliwego propagatora buddyzmu w Japonii. Książę Shōtoku zaprosił do budowy świątyni trzech koreańskich cieśli z królestwa Baekje, którzy przekazali wiedzę i umiejętności niezbędne do wzniesienia Shitennō-ji. Świątynia dedykowana jest Czterem Niebiańskim Królom (jap. Shi-tennō), którzy w buddyzmie pełnią funkcję strażników prawa buddyjskiego i opiekunów czterech stron świata.