Jan Ignacy Golędzinowski (ur. 27 września 1877 w Zaborowie, zm. 6 maja 1942) – polski duchowny rzymskokatolicki i działacz społeczny, radny Warszawy, proboszcz parafii Chrystusa Króla w Warszawie.
Życiorys thumb|Tablica upamiętniająca ks. Jana Golędzinowskiego na Skwerze ks. Jana Ignacego Golędzinowskiego na warszawskim Targówku Był synem Franciszka, ekonoma dworskiego, i Marianny z Niedzielskich. Po ukończeniu warszawskiego I Progimnazjum, od 1895 studiował w Seminarium Duchownym w Sandomierzu. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1901 i następnie pełnił posługę w diecezji kieleckiejBeata Michalec i Tadeusz Skoczek – Warszawscy samorządowcy na Pawiaku (Wydawnictwo Muzeum Niepodległości, Warszawa, 2023; ISBN:978-83-67398-47-3) s. 38.
W 1902 założył tajną szkołę średnią w której prowadzone były zajęcia z przedmiotów zabronionych przez władze zaborcze jak historia Polski, historia literatury polskiej czy geografia Polski. Po wykryciu szkoły przez władze carskie, została ona zlikwidowana, a ks. Golędzinowski w ramach represji został przeniesiony do Kossowa, gdzie również utworzył tajną szkołę. Był także organizatorem kółek Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”.