Tolę z czasem traktował jak matkę.
W Anglii Chameides musiał nauczyć się nowego języka i pokonać trudności związane z edukacją. W 1949 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie dzięki wsparciu HIAS i Yeshiva University podjął studia medyczne w . W 1967 roku przeniósł się do Hartford, gdzie był założycielem i przez 30 lat pełnił funkcję kierownika oddziału kardiologii dziecięcej w oraz , a przez 10 lat był kierownikiem oddziału pediatrii w Hartford Hospital oraz profesorem klinicznym pediatrii w University of Connecticut School of Medicine.
W 1961 roku ożenił się z Jean, którą poznał w Rochester, gdzie pracowała jako sekretarka na oddziale pediatrii. Mieli dwóch synów i córkę. Jego brat Herbert zmienił nazwisko na Zwi Barnea i po ukończeniu w latach 1958–1966 fizyki w Polytechnic Institute of New York University i studiach z krystalografii na Uniwersytecie w Melbourne w latach 1966–1973 został profesorem fizyki na tym uniwersytecie.
Chameides jest uznawany za prekursora techniki „resuscytacji pediatrycznej”, którą opracował. Opublikował szereg artykułów, był też redaktorem monografii.