Marian Trzebiński (ur. 31 marca 1913 w Sosnowcu, zm. 6 listopada 2002 w Ontario) – pilot major Polskich Sił Powietrznych, dowódca dywizjonu 316 i 317, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana i Wiktorii z domu Prażuch. Uczył się w gimnazjum im. Reja w Kielcach, w 1933 r. uzyskał maturę po ukończeniu Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Kielcach. Zgłosił się do odbycia służby wojskowej i jako ochotnik wybrał służbę w lotnictwie. Został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa. Ukończył ją w 1936 r. z 10. lokatą i został przydzielony do 133. eskadry myśliwskiej. W październiku 1937 r. został przeniesiony do nowo sformowanej 161. eskadry myśliwskiej.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w walkach obronnych w składzie 161. em na myśliwcu PZL P.11c. Zaliczono mu oficjalnie zestrzelenie jednej maszyny Luftwaffe 2 września 1939 roku – rozpoznawczego He 45. Według nowszych analiz, w rzeczywistości 2 września zestrzelił bombowiec Dornier Do 17 w okolicy Sieradza. Ponadto, prawdopodobnie 4 września uszkodził zespołowo samolot He 45 lub Hs 126. Po agresji ZSRR na Polskę, 18 września został ewakuowany ze swoim samolotem do Rumunii. Został internowany w Gałaczu, ale udało mu się wydostać i przedostać drogą morską przez Bejrut do Francji. Przeszedł przeszkolenie na sprzęcie francuskim i służył od 19 maja 1940 r.