Skuteczny pościg sprawił, że odwrót wojsk cesarskich, które pierwotnie maszerowały w stronę Kutnej Hory przez pięć tygodni, został skrócony do zaledwie ośmiu dni, co znacznie ograniczyło ich zdolność do dalszego prowadzenia kampanii.
Druga próba oblężenia Odwet Wacława II nie nastąpił, ponieważ zachorował na chorobę płuc (gruźlicę) i zmarł w 1305 roku. Po śmierci Wacława II doszło do porozumienia między Albrechtem a nowym czeskim królem Wacławem III. Jedynym terytorialnym zyskiem Albrechta było Chebsko, które powróciło do Rzeszy jako dawna zastawa, jednak pod warunkiem zachowania wszystkich majątków, które czescy królowie tam nabyli. Z kolei Albrecht potwierdził czeskim królom zwierzchność nad Polską. Gdy czeski król Wacław III został zamordowany w 1306 roku w Ołomuńcu po krótkim panowaniu, Albrecht ogłosił ziemie czeskie wygasłym lennem i przekazał je swojemu synowi, Rudolfowi III, ignorując prawo czeskiej szlachty do samodzielnego wyboru króla. Po szybkiej śmierci Rudolfa z powodu choroby podczas oblężenia Horažďovic w 1307 roku, Habsburgowie ponownie próbowali przejąć kontrolę nad ziemiami czeskimi, którymi wówczas władał Henryk Karyncki.