Ruch wzbudzony (również "ruch indukowany") – termin w inżynierii ruchu, określający zjawisko, w którym wzrost przepustowości środka transportu prowadzi do zwiększenia liczby użytkowników a w efekcie do ponownego zapełnienia jego przepustowości. Na przykład otwarcie nowego pasa ruchu może prowadzić do wzrostu natężenia ruchu i ponownego zakorkowania drogi.
W ekonomii zjawisko to tłumaczy się na zasadzie podaży i popytu, lub elastyczności popytu.
Uwzględnienie ruchu wzbudzonego jest ważną kwestią w badaniach ruchu (modelowaniu) i ogólnie w planowaniu przestrzennym, szczególnie w celu przewidywania wpływu nowej lub zmodernizowanej infrastruktury transportowej na zachowania użytkowników.
Przyczyny ruchu wzbudzonego Wśród przyczyn ruchu wzbudzonego wymienia się elastyczność popytu i koszt uogólniony.
Elastyczność popytu odnosi się do wrażliwości popytu na zmiany warunków podaży. Jeśli infrastruktura transportowa jest tutaj rozumiana jako usługa, wówczas elastyczność popytu odnosi się do skłonności użytkowników do zmiany środka transportu, obranej drogi, lub rezygnacji z podróży.