Okręty projektu 115 miały takie same linie kadłuba i nadbudówki jak trałowce projektu 89.1. Dodatkowe wyposażenie umieszczone było w kontenerach umieszczonych na pokładzie w części rufowej. Na przełomie lat 70/80. między masztem a kominem ustawiono dodatkowe przeszklone stanowisko obserwacyjne (o niewiadomym przeznaczeniu), a za kominem dodano drugi mniejszy maszt z antenami. Okręty miały początkowo wyporność 359 ton (brak bliższego określenia w jakim stanie). Różnice wymiarowe w porównaniu z trałowcami proj. 89.1 były minimalne; długość całkowita wynosiła 52,02 m, szerokość 6,91 m, zaś zanurzenie 2,21 m.
Napęd jednostek, tak samo jak trałowców, stanowiły dwa silniki wysokoprężne 40 DM o mocy po 2000 KM, poruszające dwie śruby. Prędkość maksymalna wynosiła 20 węzłów. Zasięg analogicznych trałowców wynosił 3000 mil morskich przy prędkości 12 węzłów. Załoga początkowo obejmowała 27 osób. W Estonii załoga liczyła 30 osób.
W służbie niemieckiej jednostki nie były uzbrojone, lecz przewidziano na pokładzie dziobowym miejsce do zainstalowania podstawy podwójnie sprzężonego działka przeciwlotniczego kalibru 25 mm 2M-3M na wypadek wojny. Działko tego typu zamontowano w służbie estońskiej.