W późniejszym okresie okręt otrzymał także podwójnie sprzężony karabin maszynowy kalibru 14,5 mm za kominem.

Okręty miały radar nawigacyjny TSR 333. Dalsze wyposażenie radioelektroniczne i obserwacji technicznej w niemieckiej służbie nie jest dokładnie znane, było ono bogate z racji przeznaczenia okrętu, a także zmieniało się w czasie. Miały one stację hydrolokacyjną KLA-58 (jak trałowce) oraz MG-329 z opuszczaną anteną produkcji ZSRR. Prawdopodobnie miały też radziecką stację rozpoznania radioelektronicznego Bizań-4A/B. Były przystosowane do przenoszenia płetwonurków bojowych.

Służba „Meteor” wszedł do służby w Ludowej Marynarce NRD (Volksmarine) 3 maja 1972 roku jako drugi okręt tego typu, około miesiąc po bliźniaczym „Komet”. Miał przydzielony numer burtowy D 43. Oba okręty były w celu maskowania operacyjnego oficjalnie określone jako okręty badawcze. Ich nazwy były jawne i malowane na burtach na dziobie (co było rzadkością w marynarkach Układu Warszawskiego)Na podstawie fotografii w .