furlon, liwerunek, pacht), administracji (becyrksamt, ferwalter), rzemiosła (dreksel, schraubencyjer), komunikacji kolejowej (kuryercug, szafner, szlafwagen).
Nieudane lub tylko częściowo skuteczne okazały się próby spolszczenia takich wyrazów jak: browar (piwowarnia), capstrzyk (wieczorka, wieczornica), cech (bractwo, związek, towarzystwo), cegła (murówka, ogniówka), czynsz (danina, opłata).
Źródła ekwiwalentów Jako proponowane ekwiwalenty rodzime (spolszczenia) często występują skomplikowane złożenia, np.: książkooprawnik, książkooprawiacz, książkooprawca, zamiast buchbinder; gwiazdopatrznia zamiast szternwarta. Zenon Leszczyński twierdzi, iż Kortowicz prawdopodobnie korzystał z innych słowników, ale też tworzył własne neologizmy. Artur Czesak przypuszcza, że Kortowicz korzystał ze słownika Lindego, na to wskazuje zbieżność niektórych przykładów spolszczeń.
Tenże autor pisze, że Oczyszciciel Kortowicza mimo oczywistego braku profesjonalizmu autora zasługuje na to, by włączyć go w narrację o polskiej leksykografii, o społecznym pojmowaniu języka i jego czystości, do dziejów kultury języka, a przynajmniej do dziejów polskiego puryzmu językowego.
Zobacz też słowniki spolszczające słownik spolszczający Niedźwiedzkiego słownik spolszczający Łukaszewskiego
Przypisy