Niektóre funkcjonują co najwyżej jako wyrazy gwarowe.
bacha (strumyk, potok, ruczaj), badera (łazienka), bana (kolej, tor), baumeister (budowniczy), binderka (kwiaciarka), bliclajter (piorunochron), borgować (pożyczać), celt (namiot), cug (przeciąg, przewiew; pociąg, zaprząg), cugfirer (pociągowy, zawiadowca pociągu), cuszlag (dobitka, przybicie, przysądzenie).
Wyrazy przejęte z języka niemieckiego w oryginalnej formie (abstrahując od pisowni dużą literą niemieckich rzeczowników), np.: dank, raps, recht, werk. Zapożyczenia dostosowane do polskiej pisowni z zachowaniem niemieckiej wymowy to np.: becyrksamt, bliclajter, celt, cug, ferwalter, forszus, kuczer, szalter, sznaps (ale: schnelcug). Przy niektórych rzeczownikach rodzaju żeńskiego występuje sufiks -a w miejsce niemieckiego -e: herberga, jaka, kara, landkarta, szternwarta. Zastąpione zostały niemieckie umlauty, por. bryftreger (niem. Briefträger), cugfirer (Zugführer), jegier (Jäger), larm (Lärm).
Germanizmy dotyczą sytuacji życia codziennego, ale też gospodarki (np.