thumb|Czarka pokryta szkliwem typu „zajęcze futro”. Południowa Dynastia Song, XII wiek. Metropolitan Museum of Art Ceramika Jian – kamionkowe naczynia wytwarzane w mieście Jian od X do XIV wieku.
Powstanie ceramiki Jian wiąże się z rozpowszechnieniem zwyczaju picia herbaty, który najpierw stał się modny na Południu, gdzie w epoce Tang (618–907) odkryto, że czarne szkliwo najlepiej ukazuje kolor zielonej herbaty. Czerep tych wyrobów to wypalana w wysokiej temperaturze bardzo ciemna kamionka. Ich szkliwo jest wyjątkowo gęste i zazwyczaj tworzy wałek blisko podstawy; ma barwę czarną lub prawie czarną.
Żeby urozmaicić monotonię czarnego szkliwa ceramicy korzystali z różnych efektów, powstających w wyniku utleniania zawartych w nim metali, znanych jako „futro zająca”, „oleiste plamy” czy „pióro kuropatwy”. „Futro zająca” charakteryzowało się ciemno–niebieskimi lub jasno–brązowymi smugami, złożonymi z mikrokryształów hematytów. Ciało ceramiki Jian zawierało aż do 9 procent żelaza i podczas wypalania w wysokiej temperaturze jego część łączyła się ze szkliwem, co przyczyniało się do powstawania smug „futra zająca”. Pęcherzyki powietrza powstałe na powierzchni szkliwa wyprowadzały żelazo na powierzchnię.