Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 13 pp w Pułtusku. W sierpniu 1921 dowodził 4. kompanią. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1259. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 17 stycznia 1927 został przeniesiony służbowo na 9. normalny trzymiesięczny kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. We wrześniu tego roku został przeniesiony z 13 pp do 2 batalionu ckm w Różanie. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 87. lokatą. W grudniu 1929, w związku z likwidacją 2 bckm, został przeniesiony do 71 pułku piechoty w Zambrowie na stanowisko dowódcy batalionu. W grudniu 1931 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. W 1932 został wyznaczony na stanowisko komendanta placu Prużana. W grudniu 1934 został przeniesiony do 65 pułku piechoty w Grudziądzu na stanowisko kwatermistrza. Na tym stanowisku pełnił służbę przez pięć kolejnych lat.