Gołąbek jasnozarodnikowy (Russula pallidospora J. Blum ex Romagn.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1967 roku Jean Blum i Henri Charles Louis Romagnesi we Francji. Synonim: Russula pseudodelica var. pallidospora J. Blum 1962. Alina Skirgiełło w 1991 r. nadała mu polską nazwę gołąbek jasnozarodnikowy.
Morfologia Kapelusz Średnica do 15 cm, w stanie dojrzałym wklęsły, nawet szeroko lejkowaty z ostrym, silnie podwiniętym i omszonym brzegiem, początkowo w zewnętrznych częściach biały, ale szybko zmieniający barwę na żółtawą do jasnoochrowej, czasami tylko w postaci plam. Miejsca pęknięte i wyżarte są ciemniejsze, cielistobrązowe. Skórka sucha, matowa, gładka, zwykle z resztkami próchnicy, z trudnością dająca się odedrzeć do 1/3 promienia. Blaszki Średnio gęste i średniej grubości z licznymi blaszeczkami, dość wyraźnie zbiegające na trzon, o szerokości 5–8 mm, przy brzegu ostre, o barwie kości słoniowej, u starszych okazów kremowoochrowe do cielistożółtych. Trzon Wysokość do 5 cm, grubość do 3 cm, twardy, pełny.