Powierzchnia gładka, lub delikatnie omszona, u starszych okazów siatkowato chropowata, biała, w miejscach wyżartych przez ślimaki o barwie od umbrowej do rdzawożółtej. Miąższ Gruby, twardy, biały, nie zmieniający barwy po zgnieceniu, ale w miejscach wyżartych zbrązowiały. Zapach wyraźnie owocowy, smak początkowo łagodny, ale po chwili nieco gorzkawy. W fenolu barwi się na brązowopurpurowo. Wysyp zarodników Ciemnokremowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7–9 × 6–7 µm, kuliste lub odwrotnie jajowate, pokryte brodawkami z tendencją do tworzenia struktury siateczkowatej lub paciorkowatych grzebieni. Podstawki 52–60 × 9–11 µm. Cystydy duże, o szerokości do 10 µm i oleistej treści, która w sulfowanilinie barwi się na brązowawo. W miąższu kapelusza i w korze trzonu przewody mleczne.
Występowanie i siedlisko Podano jego stanowiska w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Alina Skirgiełło w 1991 roku podała, że prawdopodobnie występuje także w Polsce, do 2024 r. nie podano jednak jego stanowisk.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach bukowych i dębowych.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski