Brody przez rzekę były ufortyfikowane przy pomocy palisad, a pobliski zamek w Kurzętniku wzmocniony. Po naradzie z powołaną radą wojenną, Jagiełło postanowił ominąć zastawioną pułapkę i obejść źródła Drwęcy od wschodu. Wojska sprzymierzonych wycofały się 11 lipca spod Kurzętnika i następnie przez Lidzbark i Działdowo (a ich część, prawdopodobnie oddziały litewskie i tatarskie, również przez Nidzicę) kontynuowały marsz w kierunku Malborka. 13 lipca siły sprzymierzonych dotarły do miasta Dąbrówna.
Bitwa Dąbrówno położone jest w wąskim przesmyku, między jeziorami Dąbrowa Wielka i Dąbrowa Mała. Oprócz obronnego położenia, w lipcu 1410 roku posiadało przyzwoite fortyfikacje i załogę dowodzoną przez braci-rycerzy zakonu krzyżackiego. Wojska polsko-litewskie, aby zgodnie z planem maszerować ku północy, musiały przejść przez przesmyk i zdobyć to niewielkie miasto.