Ludomiła Rayskiego.
W lutym 1938 r., również z bratem, wystartował w V Podlasko-Lubelskich Zawodów Zimowych gdzie zajął czwartą lokatę. Został zgłoszony do udziału w Krajowych Zawodach Lotniczych w 1938 r. ale tuż przed zawodami jego kandydatura została wycofana. W kwietniu 1939 r. został wybrany do składu Komisji Rewizyjnej Aeroklubu Rzeczypospolitej Polskiej. W czerwcu wziął udział w Pomorskich zawodach lotniczych. W sierpniu poleciał z bratem Bolesławem na zlot w Wielkiej Brytanii. Był to pretekst do rozpoznania sytuacji na niemieckich lotniskach i oszacowania ilości stacjonujących na nich samolotów Luftwaffe. Do Polski powrócili z końcem sierpnia.
Po wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany i przydzielony do 6. pułku lotniczego. Powierzono mu zadanie ewakuacji uczniów szkół lotniczych przez Rumunię do Francji. Następnie w styczniu 1940 r. wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie zgłosił się do służby w polskim lotnictwie, otrzymał numer służbowy RAF 76766. Po przeszkoleniu na brytyjskim sprzęcie w sierpniu otrzymał przydział do 151. dywizjonu. We wrześniu został przeniesiony do dywizjonu dywizjonu 249, w składzie którego walczył do końca bitwy o Anglię. 22 lutego 1941 r. został przeniesiony do polskiego dywizjonu 317. 18 grudnia brał udział w kolizji ze Supermarine Spitfire Mk Vb pilotowanym przez por.