Przebieg powstania Wydarzenia w Kórnicy stały się inspiracją dla niezadowolonych z opresyjnej polskiej władzy państwowej mieszkańców Walców. Swój bunt rozpoczęli 11 lipca 1945, dwa dni po powstaniu kórnickim. Tłum złożony z dzieci, kobiet i mężczyzn uzbrojony w kije i motyki ruszył rankiem pod dom, w którym mieszkał kierownik miejscowej polskiej szkoły Bogusław Wesoły wraz z dwiema nauczycielkami: Martą Matlik i S. Pilich. Mieszkańcy wznosili okrzyki „antypaństwowe, antypolskie i skierowane przeciwko polskim władzom szkolnym”. Obrzucili budynek kamieniami, wybijając kilka szyb. Jeden z uczestników ściągnął bosakiem polską flagę z budynku, po czym ją podeptał.
Mieszkańcy wyłamali drzwi do domu i wdarli się do środka. Według raportu Milicji Obywatelskiej z Prudnika, przebywających wewnątrz budynku nauczycieli uratował rosyjski żołnierz Fiodor Filipowicz oraz furman Marek Władysław.
13 lipca do Walców wkroczył uzbrojony oddział milicji z Prudnika, dowodzony przez podporucznika Kazimierza Wronę. Zbuntowani mieszkańcy wsi kilka razy ostrzelali polskich milicjantów. Alwis Grasow oddał ostrzał z broni automatycznej. Podporucznik Wrona zezwolił milicjantom używać broni.