Zorro, ostrze szpady (ang. Zorro, The Gay Blade) – amerykańska komedia płaszcza i szpady z 1981 roku w reżyserii Petera Medaka i produkcji C.O. Ericksona i George’a Hamiltona, który wystąpił w roli głównej.
Parodystyczny sequel Znaku Zorro (1940).
Fabuła W latach 40. XIX wieku, hiszpański szlachcic don Diego de la Vega śpi z zamężną kobietą w Madrycie. Zostają złapani przez jej męża, a Diego musi walczyć na szpady z nim i jego pięcioma braćmi. Podczas walki Paco, jego niemy sługa, czyta gestami list od ojca Diega nakazujący powrót do rodzinnej Kalifornii. Diego i Paco zeskakują z wysokiego muru do czekającego powozu. Kilka miesięcy później obaj przybywają do Los Angeles, gdzie spotyka ich przyjaciel z dzieciństwa Diega, Esteban, obecnie straży. Ożenił się z Florindą, o którą mężczyźni rywalizowali, gdy byli chłopcami. Diego dowiaduje się, że jego ojciec, alkad Los Angeles, zginął w wypadku podczas jazdy konnej, kiedy koń „przestraszył się żółwia”. Esteban jest pełniącym obowiązki alkada, dopóki donowie nie wybiorą następcy.