Wygląd i charakter Lalka Dzied-Baradzied miała niewielki rozmiar – około pół metra wysokości. Postać wykreowano na pogodnego dziadka w meloniku z piankową brodą. Był bardzo kapryśny i wymagał szczególnej uwagi. Popularność Dzieda-Baradzieda wynikała z jego autentyczności – był postacią zakorzenioną w białoruskiej kulturze, z charakterystycznym „kartoflanym” nosem i bliskim widzom światopoglądem. W odróżnieniu od rosyjskich programów dla dzieci, Kałychanka stworzyła bohatera o unikalnym, lokalnym charakterze.
Popularność Dziad-Baradzied pozostaje postacią rozpoznawalną, a piosenka o nim jest pamiętana przez wielu. Wesoła melodia i proste, rytmiczne słowa sprawiły, że stała się nieodłącznym elementem Kałychanki i jednym z symboli dzieciństwa dla widzów wychowanych na programie. Utwór był regularnie śpiewany przez bohatera na zakończenie odcinków, a jego refren do dziś znają zarówno dorośli, jak i starsze pokolenie dzieci.
Piosenka Dzieda-Baradzieda opowiada o nim, jak o dobroczynnym dziadku, który podróżuje po świecie i pomaga innym. Jego magiczne zdolności umożliwiają mu spełnianie życzeń, opowiadanie bajek i dawanie poczucia bezpieczeństwa. Jest przyjacielem dzieci, który potrafi rozbudzić wyobraźnię i sprawić, że świat staje się pełen cudów. W piosence podkreślona jest jego rola jako niezawodnego, wspierającego towarzysza.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Postacie fikcyjne Kategoria:Kultura na Białorusi