Maria Polakiewicz (ur. 19 lutego 1911 w Tomsku, zm. 24 grudnia 1987 w Toruniu) – polska geografka i etnografka, kustosz Muzeum Etnograficznego w Toruniu.
Życiorys
Przyszła na świat jako jedno z trojga dzieci robotniczego małżeństwa Bronisława i Anieli z Łastowskich Polakiewiczów. Miała brata Władysława i siostrę Bronisławę. Uczyła się w Tomsku w polskiej szkole. W 1922 przyjechała do Warszawy, a następnie do Wilna, gdzie w 1932 zdała maturę w Państwowym Gimnazjum Żeńskim im. Adama Jerzego Czartoryskiego. W latach 1932–1933 wzięła udział w kursie buchalterii. W 1933 zaczęła studia geograficzne na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Skończyła je w 1939 absolutorium.
W 1936 została członkinią Związku Harcerstwa Polskiego. Przeszła kurs terenoznawstwa, łączności i służby sanitarnej. W 1939 jako podharcmistrzyni była zastępczynią komendantki Pogotowia Harcerek Chorągwi Wileńskiej. Podczas II wojny światowej należała do Szarych Szeregów, gdzie prowadziła tajną pracę wychowawczą, pomagała więźniom i ukrywającym się. Była łączniczką ZWZ-AK. Kierowała tajnym nauczaniem w jednej z dzielnic Wilna, a ramach kompletów uczyła geografii. W czasie wojny pracowała fizycznie na wsi, była też nauczycielką.