Po wojnie Wrócił do Warszawy. Pracował w Służbie Ochrony Kolei. Od października 1945 studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej (specjalizacja technologiczna), gdzie w grudniu 1948 otrzymał dyplom inżyniera mechanika. Od stycznia 1949 pracował w RSW Prasa w Warszawie. Od września 1949 do czerwca 1950 studiował poligrafię w NRD. Pełnił funkcję Naczelnika Wydziału Technicznego w RSW PRASA w Warszawie. Brał udział w założeniu Wydziału Poligraficznego na Politechnice Warszawskiej, gdzie był wykładowcą. Był autorem książek o maszynach poligraficznych. W 1969 wyjechał na kontrakt do Argentyny i pracował jako doradca w przedsiębiorstwie „Editorial Atlantida”, gdzie zajmował się projektem, mechanizacją i budową nowej drukarni w Buenos Aires.

W 2012 został pośmiertnie odznaczony Medalem „Zasłużony Dla Polskiej Poligrafii” przez Polską Izbę Druku.

Rodzina Żonaty od 1952 z Gustawą Dyło, artystą plastykiem, miał troje dzieci: Józefa, inż. poligrafa; Kazimierza, inż. elektromechanika i córkę Marię, inż.