Michael Praetorius w obszernym kompendium dotyczącym instrumentów muzycznych z 1619 napisał, że instrumenty z rodziny skrzypiec są tak popularne i powszechne, że nie będzie się na ich temat rozwodził.
Budowa thumb|Ornamenty instrumentów skrzypcowych Giovanniego Paola Magginiego Instrumenty należące do współczesnej rodziny skrzypiec mają zbliżoną budowę, z charakterystycznymi cechami konstrukcyjnymi. Pudła rezonansowe mają wyraźnie zarysowane kontury ze starannie wyważonymi proporcjami łuków dolnych, górnych oraz talii. Boczki są prostopadłe a płyty spodnia i wierzchnia nieznacznie wypukłe pośrodku. Wszystkie elementy korpusu wzmocnione są od wewnątrz drewnianymi sztabkami (klockami i pieńkami) oraz wieńcem z drobnych listewek poprowadzonym przy krawędziach płyt. Przy krawędzi płyty wierzchniej, na jej wierzchu biegnie żyłka, a w okolicach talii korpusu, nieco bliżej jego dolnej części, znajdują się dwa symetrycznie rozmieszczone otwory rezonansowe w kształcie litery f. Między nimi ustawiony jest podstawek. Na wewnętrznej stronie płyty wierzchniej przyklejona jest cienka drewniana listwa (belka basowa). Między płytą dolną a górną wklejony jest pionowy kołek (dusza). Krótka szyjka przykryta jest wystającą ponad płytę wierzchnią podstrunnicą;