z drugiej strony kończy się komorą kołkową, która zwieńczona jest ślimakiem. U dołu korpusu znajduje się guzik, do którego zaczepiony jest strunociąg. Cztery struny biegną od niego przez podstawek i prożek w górnej części szyjki, do kołków w komorze kołkowej.
Historia Renesans Praktyka tworzenia rodzin instrumentów poprzez konstruowanie ich w różnych rozmiarach, a co za tym idzie – w różnych strojach, istniała od zawsze. Nie była jednak uporządkowana. Dopiero w renesansowej Europie ewoluowała do świadomych zabiegów mających na celu podzielenie poszczególnych typów instrumentów na wzór grup głosów w chórach wokalnych. Impulsem przemian było usamodzielnienie się muzyki instrumentalnej od wokalnej, które zachodziło stopniowo od początku XV wieku. Serię przeobrażeń, które doprowadziły do powstania znanej współcześnie rodziny skrzypiec, instrumenty smyczkowe przeszły w XVI wieku w północnych Włoszech. Pod koniec tego stulecia grupa była już uformowana, aczkolwiek instrumenty nie nosiły jeszcze znanych współcześnie nazw.