thumb|Pomnik upamiętniający krośniewickich Żydów na cmentarzu Kirjat Sza’ul w Tel Awiwie Getto w Krośniewicach – getto żydowskie utworzone podczas II wojny światowej przez okupantów w Krośniewicach.
Historia
Utworzenie getta Pod koniec grudnia 1939 roku w Krośniewicach mieszkało 1238 Żydów. Getto w Krośniewicach zostało utworzone 10 maja 1940 roku, objęło jedną stronę ulicy Kutnowskiej, jego teren objął 10 tysięcy metrów kwadratowych. Na obszarze getta znalazła się synagoga, siedziba gminy żydowskiej oraz kilka kamienic i kilkanaście domów.
W getcie uwięziono około 1500 Żydów z Krośniewic, Żychlina i okolicznych miejscowości. Niemieckim urzędnikiem odpowiedzialnym za funkcjonowanie getta był burmistrz Krośniewic Georg Becker, przewodniczącym Judenratu mianowano Zilbego, a dowódcą policji żydowskiej został Grabowski.
Funkcjonowanie getta Początkowo getto nie było zamknięte, a Żydzi utrzymywali kontakty i handlowali z Polakami, Polacy korzystali również z usług żydowskich lekarzy uwięzionych w getcie. Niedługo później getto zostało otoczone płotem z drutu kolczastego. Warunki panujące w getcie były ciężkie, kilkanaście osób zmuszonych było do dzielenia jednego mieszkania, w jednej izbie mieszkały często 3 lub 4 rodziny.