Akcja likwidacyjna getta przeprowadzona została w dniach 2–3 marca 1942 roku, drewniane baraki przy ulicy Poznańskiej, przeznaczone zazwyczaj do przechowywania bydła, wykorzystano jako tymczasowy obóz przejściowy dla Żydów z getta w Krośniewicach. Wcześniej w barakach tych więzieni mieli być Żydzi m.in. z Włocławka, Dabrowic i Żychlina. Żydzi przetrzymywani w tych barakach byli głodzeni przez Niemców, dwa razy dziennie wydawano im litr zupy oraz kawałek chleba – większość Żydów nie była w stanie skorzystać z przydziału z powodu braku łyżek i naczyń. Na terenie obozu przejściowego miało również dochodzić do morderstw i tortur na przetrzymywanych tam Żydach. Następnie uwięzieni tam Żydzi (około 800 osób) zostali wysłani do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem i tam zamordowani.
Ofiary getta oraz obozu przejściowego chowane były na cmentarzu żydowskim. Wartość mienia pozostawionego przez Żydów w getcie wyceniono na 25 tysięcy Reichsmarek, zostało ono skonfiskowane przez władze niemieckie. Teren po getcie został również zdezynfekowany.
W 2012 roku obok dawnej synagogi odsłonięto głaz pamiątkowy upamiętniający likwidację getta.
Przypisy
Bibliografia
Krośniewice Kategoria:Historia Krośniewic