Rocco Scott LaFaro (ur. 3 kwietnia 1936 w Newark, zm. 6 lipca 1961 w Senece) – amerykański kontrabasista jazzowy. Wirtuoz oraz innowator gry na tym instrumencie.
Życiorys Kiedy miał pięć lat, jego wywodząca się z Włoch rodzina przeprowadziła się z Newark do Genevy w stanie Nowy Jork. Jego ojciec, Joseph, był skrzypkiem, który grał w orkiestrach Paula Whitemana oraz Tommy’ego i Jimmy’ego Dorseyów, a w Genevie prowadził zespół w klubie kolacyjnym. Scott miał cztery siostry. W wieku dziesięciu lat rozpoczął naukę gry na fortepianie. Kiedy w 1950 podjął edukację w szkole średniej, grał już także na saksofonie tenorowym i klarnecie basowym. Kontrabasem zainteresował się, będąc członkiem orkiestry szkolnej. Kontrabasistka zespołu, Gail Brown, nauczyła go pozycji akordów. On jednak pozostał przy saksofonie do czasu odniesienia kontuzji podczas meczu koszykówki w 1953, wskutek której przez pewien okres miał problemy z zadęciem. Niedługo później w tym samym roku usłyszał w lokalnym klubie grę Leroya Vinnegara, co odnowiło jego zainteresowanie kontrabasem.