Rozkazem Rewolucyjnej Rady Wojskowej nr 116 ustanowiono oznaczenia rozróżnień, naszywane na lewym rękawie płaszcza i koszuli. Na mocy rozkazu Rewolucyjnej Rady Wojskowej Republiki nr 572 z dnia 3 kwietnia 1920 wprowadzono na rękawach oznaki rodzajów sił zbrojnych – oznaczenie piechoty to romb z malinowego płótna, na którym wyhaftowano okrąg – u góry żółty, z rozchodzącymi się promieniami, w środku okręgu widniała gwiazda, u dołu odznaki znajdowało się zielone pole, pod gwiazdą na polu przymocowano metalowy emblemat – skrzyżowane karabiny. Wzór odznaki był taki sam dla wszystkich rodzajów wojsk, jedynie pod gwiazdą umieszczano godło odpowiedniego rodzaju wojsk. Odznaki różniły się kształtem i kolorem pola – wojska inżynieryjne miały kształt kwadratu wykonanego z czarnego materiału, kawaleria miała kształt podkowy wykonanej z niebieskiego materiału itd.
31 stycznia 1922 rozkazem Rewolucyjnej Rady Wojskowej nr 322 wprowadzono nowy mundur, składający się z płaszcza o jednolitym kroju, koszuli – tzw. gimnastiorki, hełmu i nowych insygniów. Do rękawa naszyta była sukienna klapa w kolorze odpowiadającym rodzajowi wojska, u góry której znajdował się szkarłatny pas, pod nim znajdowały się znaki rozróżniające, a nad nim oznaczenie rodzaju wojsk.