Irena Półtorak (ur. 17 listopada 1933 w Wildnie, zm. 5 stycznia 2013 w Sosnowcu) – trenerka piłki nożnej kobiet w Polsce, działaczka sportowa, osoba najdłużej pracująca w polskiej reprezentacji piłkarskiej kobiet.

Życiorys Uczyła się w Szkole Podstawowej nr 1 w Lipnie. Pracę zarobkową zaczęła po II wojnie światowej w Powiatowej Radzie Związków Zawodowych. Pracując w Sosnowieckiej Odlewni Staliwa „Sostal” zainteresowała się sportem. Przy zakładzie działał wielosekcyjny Górniczy Klub Sportowy „Czarni” Sosnowiec, w którym w 1962 r. zaczęła działać społecznie. Została asystentką dyrektora zakładu Maurycego Wieczorka, który w 1962 r. lub 1968 r. zaproponował jej opiekę nad sekcją tenisistów stołowych w klubie. Należała do zarządu klubu. W 1972 r. została kierowniczką drużyny trampkarzy.

Będąc członkinią Rady Sportu przy Wydziale Kultury Fizycznej w Sosnowcu, w odpowiedzi na anonimowy apel w lokalnej prasie i po zdobyciu przez reprezentację Polski 3. miejsca mistrzostw świata w RFN, 20 września 1974 zorganizowała spotkanie w celu powołania pierwszej żeńskiej drużyny piłki nożnej przy klubie „Czarni”. Spotkanie wzbudziło zainteresowanie blisko 100 kobiet.