Jak napisał Mogg Morgan, „łamanie tabu czyni magię bardziej potężną i może prowadzić do reintegracji i wyzwolenia, [na przykład] jedzenie mięsa w społeczności wegetariańskiej może mieć ten sam wyzwalający efekt, co stosunek analny w społeczeństwie seksualnie zahamowanym". Często kwestionują dogmaty religijne lub moralne, zamiast tego przestrzegając form osobistego anarchizmu. Często korzystają z seksualności i włączają ją do rytuału magicznego.
Historia terminów
Tantra i Helena Bławatska Vāmācāra to sanskrycki termin oznaczający „osiągnięcie lewą ręką". Przeciwstawny termin to dakshinachara. Zachodnie użycie terminów „ścieżka lewej ręki” i „ścieżka prawej ręki” pochodzi od Heleny Bławatskiej, XIX-wiecznej okultystki, która założyła Towarzystwo Teozoficzne. Podróżowała po częściach południowej Azji i opisywała spotkania z wieloma mistykami i praktykującymi magię w Indiach i Tybecie. Rozwinęła termin „ścieżka lewej ręki” jako tłumaczenie terminu vamachara, indyjskiej praktyki tantrycznej, która kładła nacisk na łamanie hinduskich tabu społecznych poprzez odbywanie stosunków seksualnych w rytuale, picie alkoholu, jedzenie mięsa i gromadzenie się na cmentarzach, jako część praktyki duchowej.