Termin vamachara dosłownie oznaczał „droga lewej ręki” w sanskrycie, i to od tego Bławatska po raz pierwszy ukuła termin.
Po powrocie do Europy Bławatska zaczęła używać tego terminu, co było dla niej stosunkowo łatwe, ponieważ w wielu krajach europejskich lewa strona od czasów łaciny klasycznej była już kojarzona ze złem i pechem. Jak zauważył historyk Dave Evans, homoseksualistów nazywano „leworęcznymi”, a w krajach protestanckich katolików rzymskich określano mianem left-footer (dosł. lewo-stopniowców).
Przyjęcie do zachodniej tradycji ezoterycznej W 1875 Helena Bławatska założyła Towarzystwo Teozoficzne w Nowym Jorku. W swojej pracy literackiej, w tym w książce Isis Unveiled (1877), wprowadziła pojęcia „ścieżki lewej ręki” (LHP) oraz „ścieżki prawej ręki” (RHP). Przy czym stwierdziła, że podążała ścieżką RHP, podczas gdy zwolennicy LHP byli postrzegani jako praktycy czarnej magii stanowiący zagrożenie dla społeczeństwa. Jej dualistyczne pojęcie szybko zyskało popularność w środowisku okultystycznym, które, jak zauważył historyk Dave Evans, nie znało wcześniej tego podziału w zachodniej tradycji ezoterycznej.