Wcześnie zaczął brać narkotyki i szybko uzależnił się od heroiny. W 1958 został aresztowany za posiadanie narkotyków i następnie skazany na dziesięć lat pozbawienia wolności. W sierpniu 1963 zwrócił się do prezydenta Johna Kennedy’ego z prośbą o ułaskawienie. Otrzymał je na krótko przed zamachem w Dallas.
Po wyjściu z więzienia sformował zespół i odbył dziesięciomiesięczne tournée po Europie, Azji i Bliskim Wschodzie. Później już do końca życia prowadził własne zespoły, głównie tria, oraz nagrywał – przede wszystkim jako lider, ale także sideman. Na początku lat 70. zaczął grać na fortepianie elektrycznym muzykę zbliżoną do jazz-rocka, co jednak nie spodobało się jego słuchaczom. Powrócił więc do instrumentu akustycznego i głównego nurtu jazzu. W 1971 odbył ponowne tournée na Starym Kontynencie, występując m.in. w Londynie, Paryżu i Kopenhadze. Na stałe mieszkał w rejonie Bay Area w Kaliforii.
Napisał przy współpracy Dona Ashera bestsellerową autobiografię pt. Raise Up Off Me – A Portrait of Hampton Hawes, wydaną w 1974 (wyd. 2001, Da Capo Press, ). W 1975 książka została wyróżniona Nagrodą Deemsa Taylora, przyznawaną przez Amerykańskie Stowarzyszenie Kompozytorów, Autorów i Wydawców (ASCAP).