Michał Piwoszczuk, także Jagiełło-Piwoszczuk (ur. 31 sierpnia 1893 w Popowcach, zm. 5 lipca 1974) – podpułkownik broni pancernych Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 31 sierpnia 1893 w Popowcach, w ówczesnym powiecie zaleszczyckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Teodora i Marii z Fedunów. Ukończył szkołę powszechną w rodzinnej wsi, a później szkołę wydziałową w Zaleszczykach. W 1905 rozpoczął naukę w Seminarium Nauczycielskim w Zaleszczykach. Od 1910 należał do „Zarzewia” i Skautów. W 1912 wstąpił do „Sokoła”. W 1913 zdał egzamin dojrzałości i został mianowany tymczasowym (nadetatowym) nauczycielem we wsi Słone. W lipcu tego roku został członkiem 51 Polskiej Drużyny Strzeleckiej.
W 1914 został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej w charakterze jednorocznego ochotnika. Po ukończeniu szkoły oficerów rezerwy został mianowany kadetem i wysłany na front. Trzy miesiące walczył w Karpatach, w szeregach 4 kompanii 36 pułku piechoty Obrony Krajowej. W końcu kwietnia 1915 dostał się do rosyjskiej niewoli. Został wysłany do Nikołajewska, w ówczesnej guberni samarskiej.. W końcu 1917 wrócił z niewoli, został mianowany chorążym i po przeszkoleniu wysłany na front włoski. 2 listopada 1918 dostał się do włoskiej niewoli.