Podobne skojarzenia znajdują się w staroruskich i bułgarskich słowach klet („piwnica”) oraz serbsko-chorwackie klijet („komórka, składzik”).

Kreując Korowiowa, Bułhakow czerpał inspirację z literatury rosyjskiej, a szczególnie z twórczości Dostojewskiego. W Braciach Karamazow w scenie koszmaru Iwana Fiodorowicza pojawia się diabeł, który pod wieloma względami przypomina Korowiowa. Jego ubiór jest absurdalny – brązowy, lekko znoszony żakiet, zbyt jasne i wąskie pantalony w kratę oraz biały, niepasujący do sezonu kapelusz. Twarz wydaje się gotowa przyjąć każdą uprzejmą ekspresję, a zamiast zegarka trzyma lorgnon na czarnej tasiemce. Symbolika kratki w twórczości zarówno Dostojewskiego, jak i Bułhakowa pełni funkcję infernalnego znaku – wzór ten nie tylko podkreśla ekscentryczność postaci, ale także wskazuje na jej metafizyczną naturę.

Regent thumb|Nuty do pieśni Morze przesławne... Korowiow prezentuje się Berliozowi jako były regent – dyrygent chóru cerkiewnego, co sugeruje jego związek z muzyką i śpiewem. Kierownikowi miejskiego zarządu widowisk przedstawia się jako wybitny specjalista w organizacji chórów amatorskich.