Fankidejski, Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej diecezji chełmińskiej podług urzędowych akt kościelnych, Gdynia 2011 (wydanie uwspółcześnione), s. 224.Z. Frącek, Historia kościoła w Brzeźnie Lęborskim, Biuletyn Historyczny Lęborskiego Bractwa Historycznego nr 12, Lębork 2000, s. 22..
Według wizytacji książęcej z 1560 r. we wsi Brzeźno było wówczas 13 chłopów, w tym 2 dziedzicznych sołtysów i karczmarz. Sołtysi posiadali po 2,5 włóki wolne od czynszu, natomiast reszta chłopów trzymała po 2, wyjątkowo 3, włóki i była zobowiązana do czynszu po 1 marce i 2 kury od każdej z nich. Oprócz tego wszyscy dzierżawili po jednej włóce "pustej", czyli formalnie niezasiedlonej. Wizytatorzy dokonali skrupulatnego spisu należącego do kmieci inwentarza żywego, z którego wynika, że we wszystkich gospodarstwach było razem 119 koni (średnio 9 na gospodarstwo), 170 sztuk bydła (średnio 13), 121 świń (średnio 9), 195 owiec (w tym 69 należących do 2 współwłaścicieli, średnio 12), 123 kozy (w tym 18 współdzielonych, średnio 9) oraz 105 barci lub uli (w tym 36 współdzielonych, średnio 7). Statystykę zawyżali dwaj sołtysi, którzy wyraźnie górowali nad pozostałymi chłopami zamożnością (pierwszy z nich miał np. 18 koni i 30 sztuk bydła, a drugi aż 50 barci).