Dorota Falak (ur. ok. 1630 na terenie księstwa raciborskiego, zm. po 1682 w Stambule), znana także pod przydomkiem al-Hakima – górnośląska podróżniczka, lekarka, handlarka ludźmi (niewolnikami) i lichwiarka.

Życiorys Urodziła się około 1630 roku na terenie księstwa raciborskiego w rodzinie chłopa pańszczyźnianego. W wiejskiej szkole parafialnej nauczyła się czytać i pisać po łacinie. Za zgodą właściciela wsi, von Klossego, wyjechała do Opola, gdzie u cyrulików zdobyła umiejętności medyczne. Poznała ziołolecznictwo, lecz zainteresowała się przede wszystkim chirurgią. Służyła mistrzom przy upuszczaniu krwi i sięgała do medycznych ksiąg drukowanych w Wiedniu, Linzu czy Wrocławiu.

Została oskarżona przez inkwizycję. Powieszono ją nago na żelaznych hakach w piwnicy, poddano chłoście, a następnie zmuszono do leżenia przez dziesięć dni krzyżem w kościele. Resztę życia miała spędzić w klasztorze. Inkwizytor uznał jej skruchę za szczerą. Złożyła przysięgę, że porzuci zakazaną kobietom sztukę medyczną. Mimo to przy pierwszej nadarzającej się okazji zdołała uwolnić się z dybów, które zakładano jej na nogi każdej nocy.